حباب...


منوی وبلاگ
"ما " یعنی منی که از منیت رها شده...

درباره :
صفحه نخست
تماس با نویسنده
عناوین مطالب وبلاگ
اضافه به علاقمندی ها
صفحه خانگی شود

نویسنده



دسته بندی موضوعی
()
آرشیو
فروردین ٩٠
تیر ۸٩
امرداد ۸٧
تیر ۸٧
خرداد ۸٧
اردیبهشت ۸٧
اسفند ۸٦
دی ۸٦
آبان ۸٦
مهر ۸٦
شهریور ۸٦
امرداد ۸٦
خرداد ۸٦
اردیبهشت ۸٦
فروردین ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
مهر ۸٤
شهریور ۸٤


لینک دوستان
شازده کوچولو
صبح اميد
خشونت دنيا يادم داد دوست بدارم
نی لا
گروه متا آرشيو
کمی آفتاب در صفر مطلق
نم نم
شب دلتنگی
در جستجوی مرهم
واگويه های يک کولی
يک پزشک
بلوطک
هفتان
تبیان
النا
زهرا
نرگسی
http://recital.blogfa.com/
قالب وبلاگ
اخبار ايران
اخبار ict
تفريحات اينترنتي
تالارهاي گفتگو
  rss 2.0  



لوگوی دوستان
وبلاگ فارسی

...

این روزا انسانیت و انصاف رو تو بقالی معامله می کنند اونم خیلی آسون نه به قیمت لمس یه حس نیاز یا یه دست دراز... بلکه به قیمت رنگ تراول های تا نخورده 500 هزار تومانی یا چک پولها و... معامله ساده ایه مگه نه... این چند وقته که دنبال خونه بودیم رنگ رنج نداشته های یه آدم  رو پر رنگ تر از همیشه و بی تفاوتی آدمهای دیگه ای که حرص و ولع چشم های قلمبه شون رو قلمبه تر کرده بیشتر دیدیم...همیشه از ماهیگیری بدم می اومد...این روزا آدما نمی دونم چرا و در معاوضه با چی اینطور از ابهای گل آلودی که قوت و غذای یه عده ادم بدبخته ماهی های چاق می گیرن اونم چه ماهیایی...ماهیایی که توی رگهاش خون آدمهای کم شانس این جامعه اس...این روزا که هر روز اون که هر لحظه یا ثانیه اش قیمت هر متر از این زمین خدا نمی دونم چرا متری به اندازه کشش ولع یه ادم کش می آدو دراز می شه درست مثل چربی زبونش , شرم خانومی با 4 دختر دم بخت که دنبال یه خونه اجاره ای با 1 میلیون پیش و 50 تومن اجازه می گرده یاد آوره و نشونه چی می تونه باشه... آخ خدایا... اینجا چه خبره....کی جواب این سوالها رو می تونه بده ... حالا حداقل دیگه می دونم که انسان, موجودیست که حماقتش درمان ناپذیر و طمع او سیری ناپذیر است.... ...